اون وبلاگ رو ما زدیم توش داد بزنیم و دلتنگی کنیم و خاطره بنویسیم وگاهی اوقات هم هنرهایی از خودمون رو میکردم بعد از اونجایی که خام بودیم و جوون و اینا آدرسمون رو به چند تا رفیق دادیم بعد هی یکیشون گیر میداد که اینو نوشتی و این چی شد و اون فلان و اینا دیگه جونمون رو به سرمون آورد ما هم از خیر اون وبلاگ گذشتیم درش و بستیم و رو درش هم نوشتیم که ما از خیر این کار هم گذشتیم اومدیم این یکی وب رو راه انداختیم و اسم مستعار گذاشتیم و کلی خانم مارپل بازی دراوردیم اما از اونجایی که کلا نمیتونیم رو بازی نکنیم سوتی زیاد دادیم که با یک سرچ یک آدم کنجکاو (شما بخوانید فضول) مثل قارچ از تو صفحه گوگل میزنیم بیرون و اون فرهاد کنجکاو با یک بالا پایین کردن صفحه میفهمه که اینجا صاحبش کیه چون من نخودچی خودشم اینجا میخورم گاهی (صفحه خودم ه اختیارش رو دارم بالام جان)حالا اینا رو نوشتم که بگم اگر فرهاد کنجکاوبه قصد پیدا کردن وبلاگ من از سرچ کردن لغات خاصی به اینجا رسید و من رو پیدا کرد … است.