این بارونی که زده به توریهای پنجره این گلهای سوزنی نارنجی رنگ کنار باغچه این مرغ مینای خیسی که روی شیروانی اتاق روبرویی ه این ابرهای طوسی و صورتی  این آهنگی که تو به من دادی گوش کنم چرا من رو برده گهر ؟ این ساز که آفریقاییه اینجا که این شهر غریب بدون خاطره است من که به تو نگفتم میخوام موسیقی گوش کنم من که سرم به کار خودم بود پس این ساز آفریقایی چرا تو گوش من میپیچه که من بشینم سر اون تپه مشرف به گهر اونجا هم بارون زده شما ها رو دور و بر چادر میبینم بوی چوب سوخته و دود میاد من از اون بالاها به شما نگاه میکنم و این ساز آفریقایی تو گوشم داد میزنه دلم برای پسرک تنگه حتی تو گهر حتی وقتی تو هم نبودی حتی وقتی اونهم نبوده مگه میشه ؟ این برگهای خیس و این بارون و این تنهایی و این ساز آفریقایی و این عصر عجیب و من بالای اون تپه و شماها اون پایین و اون دریاچه نقره ای زیر پام…

* کاش میشد این آهنگ رو اینجا بگذارم که من رو دیوانه کرد شاید آفریقایی باشه!