دارم خواب میبینم باز هم من تو راهروهای دانشگاهم دور همون فلکه ای که از چهار طرفش پله میخورد رو به پائین و بالاش یک گنبد خوشکل داشت روی همون پله های کنار کانون فیلم نشسته ایم با همون احساسات. از خواب میپرم دلم میگیره دوباره میخوابم چه خوب که باز ادامه داره ولی این دفعه دلتنگ ترم دلتنگ کسی که دیگه تو بیداری برام هیچ معنایی نداره و سالهاست فراموش شده دارم دنبال لوح تقدیری میگردم که جشن فارع التحصیلی به همه دادن من تو اون جشن نبودم نخواستم که باشم رفتم خودم رو گم وگور کردم همون روز تو راه برگشت بودم یادمه که میخواست خودش رو به من اثبات کنه میخواست یک بار هم که شده از من فعال تر باشه اما من نرفتم و میدونم که نقشه هاش بر آب شد وقتی برگشتم لوحم نبود فقط مال من گم شده بود میدونستم که برش داشته تنها یادگاری که از اون همه سال مونده بود بازم دنبالش نرفتم میدونم که بازم حرص خورد شاید برا همون بود که دیگه دلتنگش نیستم خوبه که آدم بیدار باشه باز بیدار میشم دلم میخواد بزنم زیر گریه انگار تازه همه چیز از دست رفته انگار یک نفر گم شده دستم دنبال کسی میگرده صدای پاهاش میاد خوبه که اون بیداره خوبه که نمیدونه من چه خوابی دیدم خوبه که یادم رفته و خوبه که دیگه دلم تنگ اونی که رفته نیست!

پی نوشت کاملا نامربوط: ممنون از توصیه های همگی اما درس حذف شد و من باز هم وقت کم دارم!