کنار مبل ایستاده خودش هم میدونه که توانایی ایستادن رو پاهای خودش رو داره هی دستهاش رو ول میکنه یک قری میده و از شادی جیغ میکشه امروز بابایی رفت مسافرت اولین دندونش رو هم وقتی بابایی مسافرت بود دراورد لذتی داره دیدن اولین پیشرفتهای این جوجه اونهم برای منی که برای هر مرحله اش نگرانی دارم و منتظرم خدا رو شکر که تو سا لمی بقیه چیزها درست میشه فسقلی

پی نوشت : داشتم این نوشته رو میخوندم دیدم چقدر نوشته های اینطوری برای بقیه خوندنش کسل کننده است ولی نمیشه مادر بود و هم نفس یک موجود نیم 80 سانتی که از صبح که پا میشه هر دقیقه برات یک کار جدید میکنه و هیچ لحظه ایش شبیه لحظه دیگش نیست و از چیزهای دیگه نوشت .امروز بالشت رو گذاشت رو خودش و زیر بالشت خوابید ظهرش هم تو صندلی غذاش خوابش برد غرق در برنج و با دستها چرب و چیلی و تو این لحظه هاست که آدم از خوشی میمیره …

دلم میخواد بدونم اینی که هی سرچ میکنه ما.مان -ماد.ر- خا.له.-خوا.هر  بعدش میرسه به وبلاگ من مشکلش چیه؟

آیا او ما.درش را گم کرده در گوگل

یا خوا.هرش را یا

خا.له اش را؟

یا عم.ه اش را

یا همه را با هم؟

و سوال دیگر اینکه مگر کسی در محیط مجازی گم میشود ؟

یا اینکه پیدا میشود ؟

آیا این همان دخترک …….نل نیست؟

یا پدر بزرگ نل؟

خونه ساکته یک شوید بخوانید شیوید پلو شفته هم رو گازه پیاز داغ تو ماهیتابه یک تن ماهی هم کنارش رو سکو اینها نشان دهنده اینه که کسی تو این خونه در حال حاضر حوصله آشپزی نداره پسرک رو که از سر تا پاش غرق در سوپ و ماست و شلیل بود رو زیر شیر آب شستم در اعتراض به این شیوه حمام کردن کلی اشک ریخت و زود خوابید همخونه هم که الان با رفقاش داره چایی میخوره و اما من دلم میخواد یک چیزی اینجا بنویسم اما خالیم از حرف هر چی فکر میکنم جز پسرک و چند تا موضوع دم دستی که خودم هم حوصله واگویه شون رو ندارم حرفی برای گفتن نیست شاید مادرم هم برای این خیلی ساکت بود احتمالا همیشه ته ذهنش یکی از ما ها میلولیدیم نمیذاشتیم فکر دیگه ای بکنه کی بود میگفت سگ بشی مادر نشی ؟ دور از جون شماها……….

اینهم تقدیم به دوستان عزیزی که دوست داشتن این فسقلی رو ببینند